Στην αρχή φουσκώνουν τα κύτταρα υπερήφανα. Σπρώχνουν το αρχαίο χώμα οι βολβοί να δουν τον ήλιο. Τον μεσσία τον αναμενόμενο κ έπειτα να πεθάνουν. Πάντως κ πεθαίνοντας απλά χωρίς φανφάρες πάλι θα το

  Η δυσοσμία έγινε πολύ ύποπτη τελευταία στα διαμερίσματα της πολυκατοικίας. Κάποια στιγμή θα κατέβουν στο υπόγειο οι ένοικοι  ν`ανοίξουν το σακί με τις πατάτες κ τότε θα ρθούν όλα στην επιφάνεια.

Η   ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ

Μ’ έκλεισε σ’ ένα κλουβί η μνήμηπιάνω απ’ τα χέρια ,τις εικόνες και τα χρόνια μουμοιάζουν μ’ εκείνα τα παιδιάπου παίζουνε πόλεμο φτιάχνοντας όπλα από ξύλο.Πού ξέμεινα δεν κατάλαβα     και τώρα με γυρε

Μου έλεγες "βαθειά πιο βαθειά" κ χάθηκα στο πέλαγος των ήχων κ των σιωπών του ιδρώτα κ της προσμονής Στο τελείωμα του ορίζοντα Αρμενίζαμε λουσμένοι την βροχή του φθοινοπώρου Είχες απο ώρες φύγει